دانلود کتاب در فرمت پی دی اف

جنبش های انقلابی شمال ایران

یاد تمامی آزادی خواهان گرامی

با سرکار آمدن احمدی نژاد شاهد بودیم که بخاطر نپذیرفتن رفسنجانی فضای حرکتی استوانه محدود به ستون اول شده بود و بالطبع ستون دوم متزلزل به نظر می رسید. اگرچه موج سواری رفسنجانی روی اعتراضات بعد از انتخابات شرایط رو تا حدی برای رفسنجانی تغییر داده بود اما بخاطر ماهیت اعتراضی و متفاوت و کوتاه بودن بازه زمانی امکان بازی بیشتر برای رفسنجانی مهیا نبود و خواسته اصلی مردم از رفسنجانی نه بعنوان مصلحت نظام بلکه بعنوان رییس خبرگان رهبری عملا برآورده شدنی نبود.

آمدن مهدوی کنی به خبرگان رهبری این گمان رو تقویت می کند که این تئوریسین سیاست خارجی نظام اگرچه به مانند مصباح یزدی و تاثیراتش در سیاست داخلی شناخته شده و یا اصولا به مانند استوانه قبلا نظام یعنی رفسنجانی کارآمد نیست اما در آینده نه چندان دور در تغییر شرایط و ایجاد ستون دومی به مانند آنچه در دوران اصلاحات و بعدش شاهد بودیم ، مفید واقع شود.

مرتبط:

رفسنجانی به مثابه استوانه

عالیجناب خاکستری هرگاه نظام  رفسنجانی محور نیاز داشته باشه به صحنه بازی وارد میشه. عالیجناب خاکستری حکم فیل شطرنجی رو داره که هم سیاه بازی میکنه هم سفید.

بدیهی ست عدم پذیرش استوانه توسط احمدی نژاد باعث محدود شدن فضای حرکتی  استوانه شده و خواهد شد.

که طرحی نو در اندازیم

مدتی بعد رفسنجانی با ظرافت تمام توپ را از میانه زمین به گوشه ای که پسرش قرار داشت، انداخت. گویی تمام  حرف و حدیث ها فقط بخاطر اشتباهات مهدی هاشمی بوده و نه خود وی. باید بپذیریم کودتای انتخاباتی و حوادث پس از آن برای  رفسنجانی و بازگشت به جایگاه از دست رفته اش مفید واقع شد. جایگاه متزلزلی که در مناظره تلویزیونی قبل از انتخاب بسیار سست به نظر می رسید  و دلداری تلویحی رهبر در نماز 29 خرداد هم  در برابر عزم به ظاهر جزم شده احمدی نژاد برای حذف رفسنجانی چاره ساز نبود. انتخابات و کودتا و اعتراضات برای هرکه نان نداشت برای رفسنجانی آب داشت.

در تشکل‌سازی: ۱ ـ اصل را بر برنامه‌‌سازی و هویت‌یابی قراردهیم؛ ۲ ـ از شخصیت‌محوری و کیش شخصیت دوری کنیم؛ ۳ ـ از تجارب تحزب و تشکل‌های سیاسی در جوامع دمکراتیک بیاموزیم؛ ۴ ـ بپذیریم که پاسخ نهایی را در اختیار نداریم؛ ۵ ـ هدف گفتگو را ارتقا آگاهی و رهایی معرفتی قرار دهیم و نه «رو کم کردن» از رقبای سیاسی؛ ۶ ـ گفتگوها می‌باید در سطوح گوناگون و با اهداف متفاوت صورت گیرند

شاید بزرگترین منتقدین نظام در دهه شصت  و حال حاضر به این امر واقفند که  در صورت در قید حیات  بودن آقای بهشتی شاید شاهد اتفاقاتی نظیر سرکوب دهه شصت، ادامه جنگ بعد از آزادی خرمشهر  و یا اعدام های دسته جمعی نبودیم. 

ملت بهشتی یا امت خمینی بودن

گاهی هم مساله اینست

سال شصت بود و  شایعه عزل آقای بنی صدر از ریاست جمهوری و فرماندهی کل قوا. شرایط بسته سیاسی که روز به روز بدتر هم میشد. احزاب و گروه های مخالف سیاسی یکی یکی از دور خارج میشدند. نهضت آزادی و  ملی گراها بعد از سقوط کابینه بازرگان از بازی قدرت خارج شده بودند و امکان فعالیت نداشتند تا به جایی که دکتر پیمان و جنبش مسلمانان مبارز اعلام کردند که برای مدتی هیچ فعالیتی نخواهند داشت و رسمن تعطیل کردند. احزاب چپ و رادیکال هم یکی یکی در مواجه با قدرت یا سخت سرکوب میشدند یا به مرور زمان شامل انشعاب و تجزیه و اضمحلال. باقیمانده سازمان ها و احزاب مخالف به مانند مجاهدین خلق که با ائتلاف با چند گروه دیگر تا حدی محوریت پیدا کرده بود تا حدی امکان مقابله داشتند.

عزل بنی صدر و نادیده گرفتن رای مردم آخرین تیر بر پیکره گروهی از معترضین بود که به این شرایط و امکان تغییر در سایه بنی صدر دل خوش کرده بودند. شایعه ای که روز به روز قوی تر میشد. کار به اعتراضات خیابانی کشید. اعتراضاتی که با شروع خرداد شصت آغاز شد. اعتراضاتی که با سرکوب و دستگیری معترضین همراه بود.

بنی صدر از فرماندهی کل قوا برکنار شد. اعتراضات رنگ و بوی دیگری گرفت و به خشونت بیشتر کشیده شد. تا روز بیست پنجم خرداد.

بیست و پنجم خرداد شصت سرفصل دیگری از اعتراضات معترضین بود. سرکوب و برخورد و بازداشت های قبلی باعث شد که رهبران معترضین از اعضا و هواداران خود بخواهند که با هرگونه سلاح اعم از سرد یا گرم در برخوردها از خود دفاع کنند. برخوردهایی پراکنده در گرفت و معترضین خیابان ها را مجددن ترک کردند تا روز سی ام خرداد.

سی ام خرداد سال شصت روزی متفاوت با روزهای قبل بود اعتراضات از جنس اعتراضات قبلی نبود. از عصر سی ام خرداد شرایط تغییر کرد. دو طرف برای حذف هم آمده بودند. نبردی نا برابر در گرفت. نظامیان با فشنگ های جنگی و پاترول هایی که بر آن مسلسل سوار شده بود و رگبار مسلسل ها…

 درگیری ها تمام شد. سازمان مجاهدین خیابان ها را ترک کردند اما گروه هایی پراکنده به مانند پیکاری ها ماندند تا با آنچه که باقیمانده بود ادامه دهند. روز بدی بود روز واقعه بود.

بنی صدر از ریاست جمهوری برکنار شد. اعتراضات دوباره از اواخر شهریور آغاز شد. درگیری های خیابانی که تا پنجم مهرماه سال شصت ادامه پیدا کرد. سرکوب و دستگیری همراه با دادگاه خیابانی و تیرباران در محل دستگیری. و این پایانی بود بر حیات سازمان مجاهدین خلق.

تفاوت بارز سال شصت و سال هشتاد و هشت در اینست که سال شصت معترضین در روز بیست و پنجم خرداد برای دفاع و درگیری های احتمالی به خیابان آمدند در حالیکه بیست و پنجم خرداد سال هشتاد و هشت تنها سلاح مردم “سکوت” بود. ولی در سی ام خرداد سال شصت و همچنین سال هشتاد و هشت شاهد سرکوب زیر سایه نظامی ها بودیم.

و این حوادث فقط “در خرداد و خردادها” واقع میشود

با دقت که به عملکرد این یکسال و اندی جنبش بنگریم، به این نتیجه میرسیم که برنامه های جنبش سبز دراین دوره تاریخی  حول محور میثاق با آرمانهای انقلاب بوده. انقلابی که متعلق به شخص خاصی نیست و برای تمامی فرزندان انقلاب است. اتفاقاتی که قابل مصادره  توسط عده ای برای تبلیغ  و تحت تاثیر قراردادن اذهان عمومی نیست.

با وجود فشار، حصر و سرکوب جنبش در تمامی مناسبت ها به مانند روز دانشجو، روز پیروزی انقلاب، روز قدس، نماز جمعه  و … حضور داشته. حالا برای آینده مبحث روز دانشجو را پیش رو داریم که باید بیشتر به آن پرداخت و در مورد آن بحث کرد.

روز دانشجو  سیزدهم آبان یا  شانزدهم آذر 

مساله اینست