jump to navigation

اردوکشی خیابانی برای حماسه ای دیگر مارس 31, 2013

Posted by امیر میم in مشایی, یازدهمین انتخابات ریاست جمهوری, کامران دانشجو, احمدی نژاد, اعتماد بنفس, بقایی, تقلب در انتخابات, دولت, صادق محصولی.
Tags: , , , ,
add a comment

 

از وقتی احمدی نژاد خودش رو با رجایی مقایسه کرد همه گفتند عمر دولتش کوتاه ست و زیاد نمی ماند. از تابستان هشتاد و هشت تا به حال زمان زیادی گذشته . دوره چهار ساله دوم احمدی نژاد به پایان رسید و از قدرت کنار گذاشته نشد.

سیاهه مدیران نا کارآمد و بحث برانگیز احمدی نژاد طی هشت سال گذشته و بحث برای کاندید شدن احتمالی مشایی و شانس برنده انتخاب شدنش. اردوکشی خیابانی احمدی نژاد برای انتخابات بعدی شروع شده.

تجمع ۱۰۰هزار نفری حاميان احمدی‌نژاد در آزادی

 

با گذشت زمان از انتخابات گذشته به بیشتر مردم ایران ثابت شده که برگزاری انتخابات با شیوه قدیمی کاغذی ( دستی ) همیشه شبه برانگیز بوده و امکان اشتباه و تقلب رو فراهم کرده. رو کردن تمام این چهره های جدید اما یکبار مصرف نظام نه فقط به صرف اختلاف نظرهاست بلکه میزان مجموع آرای زیر ده میلیون انتخابات پیش رو و مقایسه اون با انتخابات قبلی نیاز به چنین کارت هایی دارد تا اعداد انتخابات مهندسی شده با آنچه دیده میشه تشابهی داشته باشد.

 

 

Advertisements

و در خرداد و خردادها – بازخوانی خرداد شصت نوامبر 23, 2010

Posted by امیر میم in 30 خرداد, 30 خرداد 60, iran politic, iran president, انتخابات, انتخابات ریاست جمهوری, تاریخ انقلاب, جنبش سکوت, حماسه سکوت, سی خرداد, سیاست, سکوت سبز, سال شصت, سازمان مجاهدین خلق.
Tags: ,
add a comment

 

سال شصت بود و  شایعه عزل آقای بنی صدر از ریاست جمهوری و فرماندهی کل قوا. شرایط بسته سیاسی که روز به روز بدتر هم میشد. احزاب و گروه های مخالف سیاسی یکی یکی از دور خارج میشدند. نهضت آزادی و  ملی گراها بعد از سقوط کابینه بازرگان از بازی قدرت خارج شده بودند و امکان فعالیت نداشتند تا به جایی که دکتر پیمان و جنبش مسلمانان مبارز اعلام کردند که برای مدتی هیچ فعالیتی نخواهند داشت و رسمن تعطیل کردند. احزاب چپ و رادیکال هم یکی یکی در مواجه با قدرت یا سخت سرکوب میشدند یا به مرور زمان شامل انشعاب و تجزیه و اضمحلال. باقیمانده سازمان ها و احزاب مخالف به مانند مجاهدین خلق که با ائتلاف با چند گروه دیگر تا حدی محوریت پیدا کرده بود تا حدی امکان مقابله داشتند.

عزل بنی صدر و نادیده گرفتن رای مردم آخرین تیر بر پیکره گروهی از معترضین بود که به این شرایط و امکان تغییر در سایه بنی صدر دل خوش کرده بودند. شایعه ای که روز به روز قوی تر میشد. کار به اعتراضات خیابانی کشید. اعتراضاتی که با شروع خرداد شصت آغاز شد. اعتراضاتی که با سرکوب و دستگیری معترضین همراه بود.

بنی صدر از فرماندهی کل قوا برکنار شد. اعتراضات رنگ و بوی دیگری گرفت و به خشونت بیشتر کشیده شد. تا روز بیست پنجم خرداد.

بیست و پنجم خرداد شصت سرفصل دیگری از اعتراضات معترضین بود. سرکوب و برخورد و بازداشت های قبلی باعث شد که رهبران معترضین از اعضا و هواداران خود بخواهند که با هرگونه سلاح اعم از سرد یا گرم در برخوردها از خود دفاع کنند. برخوردهایی پراکنده در گرفت و معترضین خیابان ها را مجددن ترک کردند تا روز سی ام خرداد.

سی ام خرداد سال شصت روزی متفاوت با روزهای قبل بود اعتراضات از جنس اعتراضات قبلی نبود. از عصر سی ام خرداد شرایط تغییر کرد. دو طرف برای حذف هم آمده بودند. نبردی نا برابر در گرفت. نظامیان با فشنگ های جنگی و پاترول هایی که بر آن مسلسل سوار شده بود و رگبار مسلسل ها…

 درگیری ها تمام شد. سازمان مجاهدین خیابان ها را ترک کردند اما گروه هایی پراکنده به مانند پیکاری ها ماندند تا با آنچه که باقیمانده بود ادامه دهند. روز بدی بود روز واقعه بود.

بنی صدر از ریاست جمهوری برکنار شد. اعتراضات دوباره از اواخر شهریور آغاز شد. درگیری های خیابانی که تا پنجم مهرماه سال شصت ادامه پیدا کرد. سرکوب و دستگیری همراه با دادگاه خیابانی و تیرباران در محل دستگیری. و این پایانی بود بر حیات سازمان مجاهدین خلق.

تفاوت بارز سال شصت و سال هشتاد و هشت در اینست که سال شصت معترضین در روز بیست و پنجم خرداد برای دفاع و درگیری های احتمالی به خیابان آمدند در حالیکه بیست و پنجم خرداد سال هشتاد و هشت تنها سلاح مردم «سکوت» بود. ولی در سی ام خرداد سال شصت و همچنین سال هشتاد و هشت شاهد سرکوب زیر سایه نظامی ها بودیم.

و این حوادث فقط «در خرداد و خردادها» واقع میشود